นางสาวภัชชัญญาณ...'s profile^_^Sweet~Girl*_^PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
September 09 Momayถึงช้านรักเทอมากเท่าไหร่
แต่ความรุ้สึกของวันเก่าๆที่ผ่านมา
คงไม่กลับย้อนมาหาช้านในวันนี้ไม่ได้อีกแล้ว
เพราะในความรู้สึกของเทอในตอนนี้
เทอไม่ได้รักช้าน เทอรักคนอื่น
แต่เทอเหงช้านเปงแค่เครื่องแก้เหงา
ช้านรู้ตลอดมาที่ได้คุยกะเทอ
เมื่อช้านรุ้ว่าเทอต้องเสียใจ
ช้านอยากอยุ่ข้างๆเพื่อปลอบใจเสมอ
เมื่อช้านรุ้ว่าเทอต้องร้องไห้
ช้านอยากเปงคนที่เช็ดให้กับเทอ
ช้านไม่แคร์ว่าคายจะว่าช้านเหงแต่ตัว
ที่ทามอย่างนี้
หรือ
คายจะว่าช้านเปงคนน่าโง่ที่
เจ็บแล้วไม่จำ
ช้านก้อไม่รุ้ว่าคำว่า "รัก"
ที่เทอนั้นออกมาจากใจหรือป่าว
ช้านให้ความสำคัน
แต่ความรู้สึกอีกด้านหนึ่งช้านไม่แคร์คำนั้นแล้ว
แต่ทุกครั้งที่รู้ว่าจะไม่แคร์คำนั้น
ก้อยิ่งทามให้ช้านเจ็บมากกว่าเดิม
ช้านก้อไม่รุ้ว่าทามไมตัวช้านต้องเปงอย่างนี้ด้วย
ทุกวันนี้ช้านเองก้อมีเรื่องมากมาย
ในบางครั้งท้อ ท้อจนไม่อยากรับรู้อะไรแล้ว
แต่ก้อทามไมไม่ยิ่งรู้ว่าเปงอย่างที่ตัวเองไม่คิดถึง
แล้วก้อยิ่งเจ็บ เจ็บจนทุกวันนี้
ขอได้ไหมขอให้พูดความจิงกันสักที
ว่าเทอคิดอย่างไงกันแน่ช้านจะได้
รุ้ว่าช้านเองควรอยุ่ในฐานะใด ควรทามตัวอย่างไร
จะได้ไม่ทามให้เทอต้องลำบากใจเพราะช้านอีก Comments (5)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://sweetgirlpop.spaces.live.com/blog/cns!1AF3A650BCA77FD0!492.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|