^_^Sweet~Girl*_^: mars 2008

6 mars

ถึงเวลาในตอนนี้ ทำไม!!ตัวช้านเองไม่คิดที่จาลืมเค้าออกไป

มันมีแต่ตอกย้ำซ้ำๆเข้าลึกเข้าทุกๆวันโดยที่ไม่มีเหตุผลว่าทามไมถึงเปงอย่างนั้น

เวลายิ่งผ่านมานานเท่าไหร่ความรู้สึกและความผูกพันยิ่งกลายเปงปมที่แก้ไม่ได้

อาจจะเปงเพราะความรู้สึกแคร์เทอมากกว่าคาย

หวงเทอยิ่งกว่าคนอื่นใด

แต่เวลาที่ผ่านมาเหมือนกับความรุ้สึกที่ช้านหยิบยื่นให้เทอ

มันไร้ค่า ทุกความรู้สึกที่ให้เทอไปเหมือนกับว่าเทอ

มันละลายหายไปพร้อมกับคำพูด

ถึงแม้ในเวลานี้เทออาจจะจำภาพวันเก่าทั้งหมดที่ผ่านได้

แต่เทอไม่เคยรู้ถึงความรู้สึกที่ช้านมีให้กับเทอสักครั้งนึง

เทอพยายามที่จะนำมีดมาแทงช้านทีละอันทีละอัน

โดยเทอไม่เคยคิดว่าจะดึงมีดออกมาจากความรู้สึก

แต่เทอยังคงที่จะกรีดและทิ่มแทงให้มันเจ็บขึ้นทุกวัน

และเทอพยายามให้ความรุ้สึกตงนั้นมันเย็นชาและชินชากับคมมีดที่ได้รับ

จนวันนึงช้านต้องการที่จะหลบกับคมมีดที่เทอคอยทิ่มแทง

แต่มันไม่มีทางที่จะสำเร็จเลยสักครั้งเหมือนช้านยิ่งหลบมันยิ่งทิ่มแทงให้เจ็บมากขึ้น

และความรู้สึกตงนั้นยิ่งฝังลึกเข้ากว่าเดิม

ช้านเค้าใจเทอทุกอย่าง และพร้อมจะเปิดโอกาสให้เทอเสมอ

แต่เทอเองที่ไม่รับกับสิ่งที่ช้านหยิบยื่นเอง

ปล.เหมือนกับการที่เราทั้ง2คนต้องนำความรู้สึก+ความเข้าใจให้มันเท่ากับความจริงใจให้ได้